RakBook.Com

F. Scott Fitzgerald เป็นหนึ่งในนักประพันธ์ยอดเยี่ยมแห่งศตวรรษที่ 20 ผลงานดังๆ ของเขามีอาทิ The Great Gatsby (ค.ศ.1925), Tender is the Night (ค.ศ.1934) และ The Last Tycoon ที่ตีพิมพ์หลังจากเขาเสียชีวิตแล้ว

“ฟรานเซส” ผู้ที่ฟิตศ์เจอรัลด์ให้คำแนะนำในจดหมายฉบับนี้ เป็นนักศึกษาปี 2 ของ แรดคลิฟฟ์ คอลเลจ เธอขอความเห็นอย่างจริงใจจากเขาต่อเรียงความของเธอเรื่อง “สเก็ทช์ส ออฟ อะ เดบูตอง” และฟิตศ์เจอรัลด์ก็มีเมตตาให้คำตอบที่ลึกซึ้งแก่เธอ ทั้งๆ ที่สถานภาพในระยะนั้นไม่สู้จะสุขนัก เขาเป็นหนี้ท่วมท้นและมีปัญหาส่วนตัวหนักอก บทประพันธ์ของเขาขายไม่ออก เขาจำต้องไปอยู่ฮอลลีวูด อย่างสิ้นหวัง เพื่อเขียนบทภาพยนตร์ ฟิตศ์เจอรัลด์ใช้ชีวิตอย่างเงียบๆ เขียนและเฝ้าสังเกตเหตุการณ์ เป็นช่วงที่ความคิดอ่านของเขาถึงจุดสูงสุด – แม้จะไกลจากยอดแห่งความนิยมที่เคยได้รับ

ปัจฉิมลิขิตท้ายจดหมาย บ่งบอกถึงความกรุณาของเขาที่มีต่อเพื่อนมนุษย์

วันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ.1938

เดียร์ ฟรานเซส

ผมได้อ่านเรื่องนั้นอย่างตั้งใจ และฟรานเซส ผมเกรงว่า ราคาแห่งการทำงานในระดับมืออาชีพนั้นสูงลิ่วเกินกว่าที่คุณตระเตรียมไว้จ่ายในตอนนี้ คุณจะต้องขายทั้งหัวใจกับแรงบันดาลใจของคุณ มิใช่เขียนถึงสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่เพียงมาสัมผัสคุณแผ่วเบา หรือสิ่งพบเห็นที่เอามาเล่าบนโต๊ะอาหาร นี่เป็นสัจธรรมแท้จริง เมื่อคุณ เริ่ม เขียน เมื่อคุณยังมิได้แก่กล้าในวิธีดึงดูดใจผู้คนบนแผ่นกระดาษ เมื่อคุณยังไร้เทคนิคต่างๆ ซึ่งต้องอาศัยกาลเวลาในการเรียนรู้ เมื่อ...เอาสั้นๆ คุณมี เพียง อารมณ์ที่จะเขียนเท่านั้นเอง

ประสบการณ์คือสิ่งจำเป็นสำหรับนักเขียนทุกคน มันจำเป็นต่อดิกเกนส์ ที่จะใส่ลงไปใน โอลิเวอร์ ทวิสท์ เรื่องของเด็กชายที่น่าสะเทือนใจจากการถูกข่มเหงและโหยหิว ซึ่งก็เป็นที่หลอกหลอนจิตใจดิกเกนส์ตลอดช่วงเยาว์วัยของเขา บทประพันธ์แรกของ เออร์เนสสต์ เฮมิงเวย์ In Our Time ดิ่งลึกลงไปถึงก้นบึ้งในทุกสิ่งที่เขารู้สึกและรู้จักและใน This Side of Paradise เรื่องแรกของผม ผมได้เขียนถึงเรื่องราวแห่งความรัก ที่แม้ขณะนี้ก็ยังคงหลั่งรินออกมา สดราวกับเลือดที่แผลของโรคโลหิตจาง

มือสมัครเล่น ได้เห็นงานของมืออาชีพในการสร้างเสกสิ่งธรรมดาๆ อย่างเช่นสาวน้อยที่ไม่น่าสนใจ ให้กลับกลายเป็นสตรีที่มีเสน่ห์น่าประทับใจ มือสมัครเล่นก็คิดว่าเขาหรือเธอก็สามารถเขียนอย่างนั้นได้เหมือนกัน หากทว่ามือสมัครเล่นก็จะตระหนักได้ว่า ความสามารถของเขานั้นมีเพียงแค่ถ่ายทอดอารมณ์ และความรู้สึกจากรักแรกรันทดของตนลงบนกระดาษให้ผู้อ่านได้เห็นเท่านั้น

แต่ก็ยังมีอีกประการหนึ่ง ซึ่งคุณอาจจะไม่เห็นด้วย...ก็แล้วแต่ นั่นคือในแวดวงวรรณกรรม....แม้แต่วงวรรณกรรมเบาๆ ไม่ค่อยยอมรับมือใหม่ง่ายๆ เขาจะรับก็แต่งานของมืออาชีพ คุณเองก็ไม่ค่อยศรัทธาพลทหารที่ไม่ถึงขั้นวีรบุรุษใช่ไหม

สำหรับความเห็นถึงเรียงความนี้ คงไม่ถึงกับต้องวิเคราะห์ว่าทำไมจึงขายไม่ออก แต่ผมก็รักและปรารถนาดีเกินกว่าจะเยาะหยันคุณเล่น อย่างเช่นที่คนอื่นชอบทำกัน ถ้าคุณตัดสินใจที่จะเล่าเรื่อง ของคุณ คงไม่มีใครสนใจอ่านมากเท่าผม

จากเพื่อนผู้สูงวัย

เอฟ.สก็อต ฟิตศ์เจอรัลด์

ป.ล.ผมพูดได้ว่าเรียงความของคุณเขียนอย่างนิ่มนวลและน่าอ่าน หลายหน้ามีถ้อยคำคมคายประทับใจ คุณมีความสามารถพิเศษ เทียบเท่ากับนักศึกษาวิชาทหารที่มีร่างกายแข็งแรงพร้อมที่จะเข้าสู่เวสต์ปอยนท์ต่อไป

“อันโทล”