RakBook.Com

พระพุทธศาสนา เป็นศาสนาแห่งเมตตาการุณต์ พระพุทธเจ้ามีพระคุณข้อใหญ่ประการหนึ่ง คือ พระมหากรุณา ชาวพุทธทุกคนได้รับการสั่งสอนให้มีเมตตากรุณา ให้ช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่น ก็ให้แผ่เมตตาแก่เพื่อนมนุษย์ตลอดจนสัตว์ทั้งปวง ขอให้อยู่เป็นสุขปราศจากเวรภัยกันโดยทั่วหน้า

อย่างไรก็ตาม เมตตา มีคู่ปรับสำคัญอย่างหนึ่งคือความโกรธ ความโกรธเป็นศัตรูที่คอยขัดขวางไม่ให้เมตตาเกิดขึ้น คนบางคนเป็นผู้มักโกรธ พอโกรธขึ้นมาแล้วก็ต้องทำอะไรรุนแรงออกไป ทำให้เกิดความเสียหาย ถ้าทำอะไรไม่ได้ ก็หงุดหงิดงุ่นง่านทรมานใจตัวเอง

ในเวลานั้นเมตตาหลบหาย ไม่รู้ว่าไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหน ไม่ยอมปรากฎให้เห็น ส่วนความโกรธ ทั้งที่ไม่ต้องการแต่ก็ไม่ยอมหนีไป บางทีจนปัญญา ไม่รู้จะขับไล่หรือกำจัดให้หมดไปได้อย่างไร

โบราณท่านรู้ใจและเห็นใจคนขี้โกรธ จึงพยายามช่วยเหลือโดยสอนวิธีการต่างๆ สำหรับระงับความโกรธ วิธีการเหล่านี้มีประโยชน์ไม่เฉพาะสำหรับคนมักโกรธเท่านั้น แต่เป็นคติแก่ทุกคน ช่วยให้เห็นโทษของความโกระ และมั่นใจในคุณของเมตตายิ่งขึ้น

ขั้นที่ 1 นึกถึงผลเสียของความเป็นคนโกรธ

ขั้นที่ 2 พิจารณาโทษของความโกรธ

ขั้นที่ 3 นึกถึงความดีของคนที่เราโกรธ

ขั้นที่ 4 พิจารณาว่า ความโกรธ คือการสร้างทุกข์ให้ตัวตัว และเป็นการลงโทษตัวเองให้สมใจศัตรู

ขั้นที่ 5 พิจารณาความที่สัตว์มีกรรมเป็นของตน

ขั้นที่ 6 พิจารณาพระจริยาวัตรในปางก่อนของพระพุทธเจ้า

ขั้นที่ 7 พิจารณาความเคยเกี่ยวข้องกันในสังสารวัฏ

ขั้นที่ 8 พิจารณาอานิสงส์ของเมตตา

ขั้นที่ 9 พิจารณาโดยวิธีแยกธาตุ

โดย พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต)