เรื่องจริงขององค์การนาซ่า
องค์การนาซ่ามีภารกิจในการส่งยานอวกาศและ มนุษย์อวกาศออกไปในท้องฟ้าอันมืดมิดอยู่ทั้งปีทั้งชาติ ก็เลยต้องพัฒนาเครื่องมือเครื่องใช้ให้มนุษย์อวกาศได้มีคุณภาพที่ดีบนยานอวกาศด้วย
ดังนั้นเครื่องมือทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็น เครื่องมือออกกำลังกาย จาน ช้อน แก้วน้ำ โถส้วม จึงต้องถูกออกแบบให้สามารถใช้ในอวกาศได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่นั่นไร้แรงดึงดูด
ทีนี้ก็มาถึง "ปากกา" คนเราลองให้ไปอยู่ที่ไหนมันก็ต้องเขียนต้องจดกันบ้าง ทั้งปากกาหมึกแห้งปากกาหมึกซึมที่เคยเอาขึ้นไปใช้ในสภาพไร้แรงดึงดูด เวลาเขียนทีหมึกกระจายลอยละล่อมไปทั่วยาน ไม่สะดวกด้วยประการทั้งปวง ก็เลยหาทางที่จะได้ปากกาอวกาศมาใช้ในยาน โดยลงหนังสือพิมพ์ป่าวประกาศให้นักประดิษฐ์ทั้งหลายช่วยกันค้นคิด
ก็มีการเสนอสิ่งประดิษฐ์นี้ขึ้นมากันใหญ่ บางคนเสนอให้ใช้หมึกที่มีสารผสมของเหล็กเพื่อเขียนบนกระดาษผสมสารแม่เหล็ก บางคนเสนอการใช้ปากกาที่ต้องมีแบตเตอรี่ และเขียนด้วยเลเซอร์ลงบนกระดาษที่คล้ายๆ แผ่นฟิล์มรับแสง เสนอกันไปต่างๆ นานา องค์การนาซ่าเองก็ต้องพิจารณาหลายๆ ทางเลือก เพราะบางชิ้นแก้ปัญหาสภาวะไร้แรงดึงดูดได้ แต่น้ำหนักมากเกินไปที่จะเป็นเครื่องมือเขียน
บางชิ้นแก้ปัญหาทุกอย่างได้หมด และน้ำหนักก็เบาพอแล้ว แต่ราคาหนักเกินไปเสียอีก
แก้กันอยู่หลายเดือน วันดีคืนดีก็มีโทรศัพท์จากแม่บ้านคนหนึ่งโทรเข้ามาที่นาซ่า
ปัญหาทั้งหมดก็คลี่คลายลงด้วยคำแนะนำง่ายๆ สั้นๆ จากแม่บ้านท่านนั้น เธอโทรมาบอกว่า " ทำไมไม่ลอง ดินสอ ดูบ้างละคะ" แล้วเสียงหัวเราะก็ดังลั่นไปทั่วจักรวาล.....
ลงประกาศขายหนังสือฟรี
เวลาจะพูดถึงธรรมะ สถานที่ที่เราจะนึกถึงคือวัด
F. Scott Fitzgerald
